قطاري كه به مقصد خدا مي رفت. 

                               كمي در ايستگاه دنيا ايستاد.

                           ستاره اي رو به جهانيان كرد گفت:

                      مقصدما خداست.كيست كه با ما سفر كند؟

                      كيست كه مي خواهد به عشق ابدي برسد؟

            كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي جز براي گذشتن نيست ؟

       قرنها گذشت اما جز اندك كمي از آدمها سوار بر قطار ابدي نشدن

                          از جهان تا خدا هزار ايستگاه بود.

             در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد كسي كم ميشد.

                         قطار ميگذشت سبك مي شد

                          چون سبكي قانون خداست!‌‌‌

              قطار هميطور حركت ميكرد تا به بهشت رسيد.

                ستاره دوباره صدا زد اينجا بهشت است!

                        هركه مي خواهد پياده شود.

                         اما ايستگاه آخر نيست.

                      مسافران بهشتي پياده شدند.

                 اما قطار از ايستگاه بهشت هم گذشت.

                  آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد گفت:

          درود بر شما راز من همين بودآنكه مرا مي خواهد

                    در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد

               اما در ايستگاه آخر نه قطاري بود نه  مسافري

            باحال بود نه..........پس نظر یادتون نره

            عشق ایستادن زیر باران وبا هم خیس شدن نیست

                       عشق یعنی برای دیگری چتری شود

                               بدون انکه متوجه شود 

     زندگی  را  دوست  دارم  نه   در  قفس

       عشق  را دوست  دارم  نه  در  هوس

        تورا  دوست  دارم  تا آخرین  نفس